Projekt przygotowało biuro Rhode Kellermann Wawrowsky z Duesseldorfu, którego prezesem był wtedy Wojtek Grabianowski. Opisując obiekt w jednym z wywiadów wypowiedział takie słowa:

Najbardziej charakterystycznym i przy okazji najbardziej atrakcyjnym elementem obiektu będzie poszycie poliwęglanowe złożone z sześciu wariantów modułów o odpowiedniej gamie kolorystycznej różnych odcieni bursztynu. Ku górze poszycie staje się coraz bardziej przezroczyste, dlatego też powstanie wrażenie zanikania obiektu i scalania się z niebem. Obiekt można postrzegać na wiele sposobów. Z różnych odległości widać całe bogactwo estetyczne budowli wraz z jego wieloma obliczami. O ile z daleka stadion będzie sprawiał wrażenie świetlnego drogowskazu, to wraz z malejącą odległością będzie ulegał kolejnym metamorfozom. Na początku wyraźny stanie się przypominający o morzu falujący kształt, później pionowa struktura nośna dźwigarów i wreszcie pozioma struktura płyt. Na koniec, już prawie u celu, odwiedzający dostrzeże materialną, ale mimo to przejrzystą substancję gdańskiego stadionu.

Architektura kształtująca formę stadionu jest metaforą wody morskiej i piasku rzeźbiących bursztyn. Natomiast elementy konstrukcyjne stadionu i poziome ułożenie płyt zadaszenia inspirowane są wręgami i deskowaniem kadłuba łodzi. Połączenie symboli reprezentujących tradycje Gdańska sprawia, że ten nowoczesny stadion piłkarski stał się nieodzownym elementem panoramy miasta.